Zoals wel vaker gebeurt in de hoofdrace, trok Bleekemolen zijn zevenmijlslaarzen aan en ging hij er na de start direct van door. Hij bouwde inderdaad een voorsprong op, maar de marge was lang niet zo groot als andere keren - slechts enkele in plaats van een tiental seconden. Ferdinand Kool (BMW Z4) kon hem redelijk bijbenen.

"Af en toe zag ik Ferdinand een foutje maken en dan pakte ik weer net een metertje winst", aldus Bleekemolen. "Dat metertje kon ik goed gebruiken, aangezien Ferdinand een goed tempo reed. En ik reed toch echt een strakke stint, met constante rondetijden. Kort voor de pitstops begon hij zelfs een beetje op me in te lopen."

Toch gaf Bleekemolen na bijna 35 minuten in leidende positie het stuur over aan Van der Kolk. "Kort voordat mijn stint erop zat, begon de auto al wat meer te glijden. Dat is niet fijn rijden. Ik vermoedde op dat moment al dat Peter het moeilijk zou krijgen. Onze Corvette is lastig te besturen als 'ie eenmaal begint te glijden."

Gevolg was dat Van der Kolk de leiding snel uit handen gaf omdat hij voorbij werd gestoken door Richard van den Berg, die in de baan was gekomen voor Kool. Net zo snel als hij de leiding verloor, won Van der Kolk de koppositie ook weer terug. Van den Berg kampte met oververhitting en viel terug. Later verdween hij met een afgelopen band volledig van het toneel.

Door de rijderswisselingen en bandenwissels schoof het veld als een harmonica in elkaar. Van der Ende: "Ik had echt mazzel bij de pitstops, want ik kwam vlak achter de Porsche van Paul van Splunteren op de baan. Paul zocht nog even naar zijn ritme, en ik kon profiteren. Eindelijk kon ik hem een keer passeren. Dat was écht kicken."

Van der Kolk was er eigenlijk niet zo blij mee dat Van den Berg wegviel. "Ik dacht: ik blijf lekker achter hem hangen en dan komt mijn moment wel. Toen moest ik ineens mijn tactiek veranderen, maar voor ik het wist, zat Van der Ende al in mijn nek te hijgen." Niet veel later stak Van der Ende hem definitief voorbij. "Van pole wegrijden en winnen is ook leuk, maar dat haalt het niet bij een échte strijd tussen verschillende coureurs. Dit zijn zeges om te koesteren."

Hoewel Van der Ende de leiding overnam en ook als eerste werd afgevlagd, moest hij tot het laatste moment hard strijden voor de overwinning. In de slotfase was immers niet zijn BMW M3, maar die van Knap de snelste auto op de baan. Knap was enkele tienden van een seconde sneller, maar hij kwam net wat tijd tekort om een inhaalpoging te wagen. Als de race een ronde langer had geduurd...

Knap: "Die jongens zijn zó ervaren dat ik niet eens heb overwogen om mijn bolide ernaast te prikken. Zo ver ben ik nog niet. Ik heb geen moment gedacht dat ik kon winnen, was allang blij dat ik in gevecht kon treden met deze grote namen. Eén ding is duidelijk: we zijn op de goede weg. En die tweede plek? Ach, daar kan ik wel mee leven."

Kort achter alle gevechten om een plek op het ereschavot vochten de Porsches een onderlinge strijd uit om het kampioenschap. Christiaan Frankenhout leek na voorbereidend werk van teamgenoot Phil Bastiaans het duo Bas Schothorst / Paul van Splunteren af te troeven, maar hij kende een slechte laatste ronde en zakte zelfs terug naar de zesde positie.

De equipe Schothorst / Van Splunteren werd als vierde geklasseerd. Desondanks heeft Frankenhout nog steeds de beste kaarten wat de titelstrijd betreft.

UITSLAG WIJZONOL TROPHY 2009
Race 3 Tango Dutch GT4 Championship:
1. Equipe Duncan Huisman / Ricardo van der Ende, BMW M3, 26 ronden in 50 minuten 28,086 (139,830 km/u),
2. Simon Knap, BMW M3, op 0,447 sec,
3. Equipe Jeroen Bleekemolen / Peter van der Kolk, Corvette C6, op 5,681,
4. Equipe Bas Schothorst / Paul van Splunteren, Porsche 997 GT4, op 7,230,
5. Equipe Rory Bertram / Ardi van der Hoek, Porsche 997 GT4, op 12,711,
6. Equipe Phil Bastiaans / Christiaan Frankenhout, Porsche 997 GT4, op 12,874,
7. Pim van Riet, Aston Martin GT4, op 13,034,
8. Mikko Heino, Aston Martin N24, op 25,002,
9. Equipe Allard Kalff / Michiel Campagne, Mustang FR500C, op 48,025,
10. Equipe Hans Hugenholtz / Pieter Christiaan van Oranje, Mustang FR500C, op 50,908,
11. Equipe Henry Zumbrink / Harmen van Putten, Corvette C6, 1:17,248,
12. Equipe Tim Buijs / Sebastiaan Bleekemolen, BMW M3, op 1 ronde,
13. Equipe Mathijs Bakker / Mark Kroes, Ginetta G50, op 3 ronden,
14. Equipe Ferdinand Kol / Richard van den Berg, op 4 ronden.

Niet geklasseerd:
Paul Vahstal, Aston Martin GT4, op 9 ronden.

Stand aan kop na zeventien van twintig races:
1. Christiaan Frankenhout, 105 punten
2. Jeroen Bleekemolen, 92 punten
3. Bas Schothorst, 90 punten
4. Paul van Splunteren, 84 punten
5. Ricardo van der Ende, 79 punten
6. Duncan Huisman, 78 punten
7. Phil Bastiaans, 61 punten
8. Sebastiaan Bleekemolen, 59 punten